tabulas.com

sorry if i keep on hurting you
sorry if you don't like the things i say or do
sorry if with you i always put up a fight
sorry i just can't do anything right

sorry if i'm way far from being an angel
except compared to an angel from hell
sorry if you think my excuses are lies
sorry if it's so difficult quiting my vice

sorry if i'm not too understanding
sorry for all the headaches and pain i bring
sorry if often it's hard for me to swallow my
pride
sorry if often i'm too blinded by anger to see
your side

sorry if i'm so complicated
sorry i keep making you feel frustrated
sorry i can't fight back the tears
sorry if i keep you away from your peers

sorry if i always complain about you not meeting
my expectations
sorry if sometimes i can't fight all these
temptations
sorry if i seem like a joke to you
sorry if i don't appreciate all those sweet
things you do

sorry if i keep on repeating the same mistakes
sorry i say stupid things and i can't find the
breaks
sorry i keep on hitting you when i'm mad
or ruin your day when mine's bad

sorry if i screw up being perfect for you
sorry i can never be the girl who's right for you
sorry if i'm such an awful girlfriend
sorry if...i can't even be your best friend.

joelle xiao

Wow ang bilis ng panahon! Last year pa pala yung huling entry ko dito. Sobrang dami na nangyari sa buhay ko.

 

 

Balikan ang 2007

 

 

Sa loob lang ng isang taon, napakaraming bagay na pala ang pwedeng mangyari sa buhay ng isang tao. Tulad ko. Nagkaroon ako ng una kong trabaho, nakapagresign na. Nagkaroon ng pangalawang trabaho at mukhang malapit na rin bumigay. Ilampoung meetings na naattendan ko, nakarating ng batangas, cavite, laguna at cebu. Ilang daang tao na rin ang bagong nakilala ko. Sobrang dami pala talaga. Bawat sigundo nalang bagong pangyayari sa buhay. Yung taong umalis nuong 2007, nagbalik rin nung 2007. Bagay na hindi ko inaasahan. Napakaraming surprises ng buhay. Humanda ka nalang.

 

 

 

Lungkot na lungkot ako ng umalis si Ian nuong january. Grabe, napatunayan ko ngang may mga tao talagang pwedeng mamatay out of sadness. Akala ko talaga nun hundred years bago kami magkita ulit. Kinocompute ko pa araw kung gaano ako katagal. Pero isang gabi nalang, surprise! Sinabi nya sa aking uuwi sha ulit dito. Napakasaya ko. Napagisip isip ko na hindi naman importante ang araw araw na pagsasama para magtagal ang isang relasyon. Ang importante kung gaanong puso ang meron ka para sa inyo. Dedikasyon. Pagtitiwala. Pagasa. Mas marami nyang ang kailangan kapag nsa isang long distance relationship ka. Meron nga akong mga kakilala:

 

 

Kakilala 1: Magboyfriend for 3 years, araw araw magkasama, every weekends may date, pero hindi nagkatuluyan. Nakabuntis si lalake nang nagbakasyon si gf for 1 week. Surpresa sa kanila. Pinakasalan ni lalake ang nabuntis nya.

 

 

Kakilala 2: Magboyfriend for 6 years, arawaraw magkasama, thought everything was perfect, pero biglang bigla, nagbago ang feelings ni lalake. Pinagsabay si gf at yung isa. Nasurpresa sila. Break na sila.

 

 

Kakilala 3: Magasawa for 10 years, may 3 anak, nakatira sa iisang bubong, gabi gabi magkatabi matulog, ngayon hiwalay na.

 

 

I wonder kung ano ang kulang sa relationship nila na hindi kayang I workout kahit araw araw magkasama. Papaano pa kaya sa 2 magkalayo naman. Ang complikado talaga.

 

 

Basta, sa akin ipagdadasal ko na hindi mangyari samin ang mga nangyari sa kakilala ko. Ayaw kong padala sa mga sinasabi nila kaya kontrahin ng tiwala at dasal.

 

ayaw ko na. madalas ata galit ako kapag naaalala kong magpost dito eh. naiinis ako pero hindi ko na sasabihin bakit. pero masaya rin ako ngayon. basta....